En önemli gümüş yatakları Kuzey Amerika’da (Meksika, ABD ve Kanada) ve Güney Amerika’da (Peru, Bolivya). Küresel üretimin% 30’u ile Peru, 2009 yılında dünyanın en büyük gümüş üreticisi idi. 2015 yılında Meksika, dünyadaki en fazla gümüşü 5370 ton, ardından Peru’yu 3850 ton olarak üretti.
Gümüşün çoğu, genellikle kurşun, bakır ve çinko cevherleriyle birlikte sülfitler veya oksitler olarak bulunan gümüş cevherlerinden yapılır. Gümüşün yüceltilmiş formdaki önemli yerleri şunlardı: Erzgebirge’de Freiberg; Schwaz (Tirol); Kongsberg / Norveç (büyük kristaller de var); Harz’daki Sankt Andreasberg; Keweenaw yarımadası / ABD (“yarı melez” olarak eşit derecede saygın bakır ile de orada); Batopilas / Meksika; Mansfeld bakır şeyl bölgesi (Eisleben, Sangerhausen, fosil fosil malzemesi olarak çoğunlukla gümüş saclar).
20. yüzyılın başı ile İkinci Dünya Savaşı’nın sonu arasında, yıllık üretilen gümüş miktarı dalgalanma gösterdi, ancak ortalama olarak sabit kaldı. Savaşın bitiminden bugüne ikiye katlandı.
Polonyalı şirket KGHM, yıllık ortalama 1.200 ton olan AB’deki en önemli gümüş şirketi ve dünyanın en büyük ikinci şirketidir.
Rheinisch-Westfälisches Institut für Wirtschaftsforschung, Fraunhofer Sistem ve Yenilik Araştırma Enstitüsü ve Federal Yerbilimleri ve Doğal Kaynaklar Enstitüsü’nün yaptığı bir araştırmaya göre, dünya çapında gümüş kaynaklarına erişim sadece 29 yıldır. Bu nedenle önümüzdeki yıllarda gümüş takı sıkıntısı bekleniyor. Bununla birlikte, bilinen birikintileri korumak için gittikçe daha fazla gümüş geri dönüşüme tabi tutulmaktadır. ABD Patenti No. Ocak 2013 Jeolojik Araştırmaları, 2011 ve 2012 küresel üretim rakamlarına göre rezervler bakımından 22 ila 23 yıl (ikame ve geri dönüşüm hariç) gümüş için geçerli bir aralığı (statik aralık) göstermektedir.
Diğer değerli metallerde olduğu gibi, geri dönüşüm bağlamında gümüş içeren malzemelerin yeniden işlenmesi, örneğin fotoğraf kağıdı, X-ışını filmleri, banyoların geliştirilmesi ve sabitlenmesi, elektronik hurda ve aküler önemli bir rol oynar.
Gümüş 